Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από 2011

Επιστροφή στη πατρίδα της ψυχής

Από πάντα υπήρχε το πατρικό στην Πελοπόννησο, 
που της χάριζε στέγη τα καλοκαίρια, 

παιδικά όνειρα κάτω από φεγγαράδες, θάλασσα, 
το ψαθάκι του παππού, 
ήλιο και περπάτημα χωρίς πέδιλα όσο μπορεί να αντέξει, 
μέχρι τον περίβολο της Αγίας Κυριακής με τα βότσαλα, 
με τη παρέα των παιδιών του χωριού κάτω από το καμπαναριό,
να σχεδιάζουν το επόμενο παιχνίδι, 
που και πως.

Εκκλησία, γαντζωμένη από το χεράκι της γιαγιάς, 
όλοι οι χωριανοί να σε φιλάνε λες και είναι συγγενείς, 
να σε ρωτάνε ποιανού είσαι, πως σε λένε και πόσων χρονών, 
προσκύνημα το Δεκαπενταύγουστο, 
οι παραδοσιακές μουσικές, 
η χαρά από το κρασί του παππού, 
να βλέπεις τον παππού να γελάει και να ετοιμάζει το φαγητό, 
εικόνες χαμένες μέσα στο παιδικό μυαλό πεντάχρονου, 
που αναδύονται και δίνουν το παρόν σε αντίθεση με την έλλειψη πολιτισμού, χρημάτων και το συνεχές βουητό του κουτσομπολιού. 
Ας είναι, τους αγαπάει αυτούς τους ανθρώπους, 
ακόμα κι αν την κοιτάνε με μισό μάτι, 
όταν περνάει από την πλατεία του χωριού και την συζητάνε, 
γιατί εί…

Το φωτεινό πρόσωπο της Ελλάδας στον κόσμο: εκπροσώπηση διαβητικών και δικαιώματα στην περίθαλψη

Ήταν τέλος Αυγούστου, όταν μου ζητήθηκε από τη φίλη, διαβητική και άτομο που αγωνίζεται για τη θεραπεία του διαβήτη (αρθρογραφεί και συμμετέχει ως ομιλήτρια σε ημερίδες) Allison Nimlos, να παρουσιάσω ένα guest blog post, για να μάθουν οι φίλοι διαβητικοί του κόσμου, την κατάσταση στην Ελλάδα.
Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο πως στο εξωτερικό, κάνοντας έρευνα, αξιολογούν και δίνουν έμφαση σε μια έγκυρη και τεκμηριωμένη φωνή! Ελπίζω να αλλάξει η νοοτροπία και στην Ελλάδα, γιατί φαίνεται ότι στο εξωτερικό είμαστε αποδεκτοί..."έξω πάμε καλά".
Η στήριξη και η αλληλεγγύη που έχω λάβει από όλους τους φίλους αποτελεί, εκτός από ένα έντονο συναίσθημα, απαρχή για σκέψεις και επιβεβαίωση των απόψεών μου για την πραγματική ουσία της ζωής. Αφορά το να δίνεις, όχι να παίρνεις.
Το άρθρο μου δημοσιεύτηκε στις 7 Οκτωβρίου στον διαδικτυακό τόπο http://diabetesmine.com :    Life with Diabetes in Greece
(Special Thanks to Allison, for giving me a great chance.)

Ο Άγιος Δημήτριος του "μη με ξεχάσεις"

Μου έδωσε την εντύπωση πως «πρέπει». Περίεργο, τα «πρέπει» δεν σήμαιναν ποτέ τίποτα στην ζωή του. «Να είμαστε ανάμεσα σε άλλους, μέσα στην κοινωνία». Κι έτσι πήγα μαζί του. Προχώρησε κουρασμένος. Νόμιζα ότι έφταιγε απλά το ότι ο δρόμος ήταν ανήφορος. Όμως, πάντα δεν είναι; Ξεχνούσα ότι πάντα έπαιρνε τον δύσκολο μακρύ δρόμο. Πλησιάσαμε αργά, σπρώχνωντας ανάμεσα στο πλήθος. Δεν μιλούσε, δεν σχολίαζε όπως πάντα. Έτσι άρχισα να σχολιάζω εγώ. Για τους μετανάστες, που είχαν κατακλύσει την περιοχή μας, που πουλούσαν εικόνες, με νέον φωτάκια να αναβοσβήνουν, κιτς καθολικά είδωλα, που προσφέρονταν από μουσουλμάνους πακιστανούς. Για ασιάτες που δεν πίστευαν σε κανέναν θεό και πουλούσαν γυναικεία εσώρουχα και φόρμες και τζην, λες και ήταν στο παζάρι της λαικής. Για μοναχές που έφερναν έσοδα στην επαρχιώτικη μονή τους, πουλώντας το Χριστό με μορφή κεριού στις ευσεβείς συνταξιούχες και γεροντοκόρες θεούσες συνομίληκες τους, που έμεναν στην Αθήνα, και ζητούσαν οδηγίες για το προσκύνημα-τάμα τον άλλ…

Η αυτοεκτίμηση του εφήβου με διαβήτη- Self- esteem of the adolescent with diabetes

Ο έφηβος με διαβήτη έχει να αντιμετωπίσει ένα εσωτερικό βιολογικό περιβάλλον που παρουσιάζει σταθερές διακυμάνσεις,  ένα μεταβαλλόμενο επίσης ψυχολογικό χώρο εντός του, εξαιτίας της εφηβείας, και στην εποχή μας, ένα συχνά ανακατατασσόμενο εξωτερικό περιβάλλον. Θα έλεγε λοιπόν κανείς ότι η ψυχική του ισορροπία είναι επισφαλής. Ας εξετάσουμε λοιπόν αυτή την υπόθεση και ας δούμε πόσο δικαιολογημένη είναι.
Ο διαβήτης είναι μια ασθένεια με μεγάλες απαιτήσεις για θεραπεία και αυτοέλεγχο. Προβλήματα παρουσιάζονται από την έλλειψη πειθαρχίας ως προς το είδος της τροφής και το ωράριο του φαγητού, τις ενέσεις ινσουλίνης και τον έλεγχο της γλυκόζης. Ο φόβος του θανάτου και των επιπλοκών του διαβήτη παραμονεύει πάντα, μεγεθύνεται από την φαντασία του παιδιού και καλλιεργείται από το ιατρικό προσωπικό και τους γονείς. Μεγάλη επίδραση στον έλεγχο του διαβήτη έχουν το οικογενειακό περιβάλλον και οι προσωπικότητες των γονιών.
Με αυτές τις προϋποθέσεις, τα διαβητικά παιδιά φτάνουν στην εφηβεία για να …

Δώσε τα όλα, λοιπόν.

Όταν βρίσκεσαι εκεί, τις περισσότερες φορές, αφήνεσαι και γλυστράς αθέλητα, ως την άβυσσο…αλλά έπειτα νιώθεις να πνίγεσαι, ξέρεις ότι σου κάνει κακό και θες να ξεφύγεις, αλλά και ξέρεις ότι δεν έχεις τη δύναμη και θέλεις να μείνεις, να σ ’αφήσουν ήσυχο. Αυτοί που σ’ αγαπούν θέλουν να σε τραβήξουν, αλλά εσύ τους απωθείς γιατί δεν καταλαβαίνεις` ανήκουν στον παλιό κόσμο και όχι στον αυτοδιαλυμένο εαυτό σου. Η καθημερινότητα βαραίνει σαν γρανίτης. Το σώμα σου φανερά καταρρέει, οι αντοχές σου εξαντλούνται και η ψυχή σου μοιάζει να είναι κλεισμένη σε κλουβί. Απελευθέρωσέ την από την κατάθλιψη, φώναξε δυνατά στον διπλανό σου, ούρλιαξε, ξέσκισε τα πνευμόνια σου, λέγοντας ότι δεν αντέχεις άλλο…Δεν φταίει μόνο η κατάσταση, φταίει η αντιμετώπιση της κατάστασης από τον καθένα. Ξέχασες την αξιοπρέπεια; σε ξεχνάει κι αυτή. Πουλιέσαι στα παζάρια εργασίας. Ξέχασες την ελπίδα; Σε ξεχνάει κι εκείνη, κοιτώντας σε κατάματα, ρωτώντας που αφιέρωσες τη ζωή σου. Ξέχασες τη θυσία; Νομίζεις ότι θυσία σημαίνει…

ADD/ADHD

ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ ADD/ADHD(http://www.helpguide.org)  (Article:Adult ADD - ADHD Signs, Symptoms, Effects, and Treatment./ Translation: Lena Zafeiriou) Χάνεις τη συγκέντρωση σου χωρίς να το καταλάβεις; (ακόμα και στο μέσο μιας συζήτησης)Δυσκολεύεσαι να κρατήσεις την προσοχή σου ή να εστιάσεις σε  έργα όπως διάβασμα ή το να ακούσεις κάποιον;Προσπαθείς υπερβολικά να ολοκληρώσεις κάτι, ακόμα κι όταν είναι απλό;Έχεις μια τάση να μην δίνεις σημασία στη λεπτομέρεια, που οδηγεί σε λάθη και μη ολοκληρωμένη δουλειά;Είσαι πολύ κακός ακροατής, δυσκολεύεσαι να θυμηθείς συνομιλίες και να ακολουθήσεις οδηγίες;Έχεις τάση για εναντίωση σε ό,τι σου λένε, αμφισβητείς άκριτα τα πάντα, βλέπεις καχύποπτα τις καλές προθέσεις, γιατί συναισθηματικά δεν κατανοείς τι θέλουν οι άλλοι από σένα; Διαθέτεις κακές οργανωτικές δεξιότητες; (σπίτι, γραφείο ή αυτοκίνητο είναι πολύ ανακατεμένα και γεμάτα άχρηστα αντικείμενα)Έχεις τάση να καθυστερείς ν…

About Me...

I have been a diabetic for 26 years now. I was diagnosed as a child, but along the way, doctors discovered a few other health issues: autoimmune thyroiditis, diabulimia, depression, anaemia. I have three diagnosed diabetes complications to deal with: gastroparesis (due to neuropathy), diabetic mastopathy and frozen shoulder. I have worked in Costumer’s Service for 15 years and I am working towards a university degree in Psychology. Right now, I take insulin shots but I’d like to be on the pump, hopefully within the year. My main goal in life is to educate people about diabetes and create awareness about its complications. So I created my blog (http:// sweetlife-gr.blogspot.com). For the past 6 years I support diabetics in my country, by blogging about my life. I also write short stories (since I was six). A few of them are published at Greek media (newspaper portals), via internet. My focus is on people that have to deal with diabetes, cancer or depression and how they cope with that,…

Εκτός από την οικονομία, υπάρχει και η μοναξιά...

Εκτός από την οικονομία, υπάρχει και η μοναξιά…


Όχι ως υπαρξιακό ερώτημα. Ως πραγματικότητα, ισότιμη με τον πόνο και την απόγνωση, μείον την καθημερινή προσπάθεια που αγχώνει και ματώνει.

Όλα τα κανάλια ανοικτά, όλα παίζουν την ίδια στιγμή, όλα φτηνά, όλα διαθέσιμα και τίποτα δικό σου. Σύγχυση και «τρικυμία εν κρανίω» μέχρι σημείου χορήγησης αγωγής αντικαταθλιπτικών. Πίεση για να είσαι σωστός, να έχεις δουλειά, να βγάλεις λεφτά, να γίνεις γνωστός, να είσαι ευτυχισμένος, να είσαι υγιής, να είσαι φυσιολογικός όπως όλοι οι άλλοι…Δεν μπορώ να εξηγήσω γιατί αγκαλιάζω τη διαφορετικότητα, ίσως γιατί εγώ δεν έχω άλλη οδό. Ίσως γιατί όλοι οι άλλοι με στρίμωξαν στη γωνία, στο περιθώριο, με έριξαν στο καναβάτσο και περίμεναν από μένα ν’ αγωνιστώ «πετώντας σαν πεταλούδα και τσιμπώντας σαν σφήκα…» Όχι για το τρόπαιο, αλλά για την επιβίωση. Η ζωή δεν είναι δική μου πια, είναι χρεωμένη σε μια τράπεζα με τη μορφή επαγγελματικού δανείου. Συγκάτοικοι μου όλοι στην τρέλα, εκτός από την οικονομία, υπάρχε…

Λίγο ακόμα...

Ψάχνοντας μες στους ατελείωτους διαδρόμους για να βρω γιατρό... Αναζητώντας τη χαμένη αξιοπρέπεια του ασθενή στην Ελλάδα. Αυτή τη φορά δεν ήμουν εγώ. Συνόδευα άλλον, που είναι πολύ οικείος, πολύ σημαντικός, πολύ μοναδικός για να τον χάσω... και η αγωνία δεν ήταν για μένα, ήταν για να τα βγάλω πέρα. Με τον πόνο του σώματος και το παράπονο της ψυχής... Θα μπορούσε να μην είναι κανείς εκεί, ίσως να την έβρισκα όταν θα γύριζα σπίτι. Σε μια κατάσταση που, σκέπτομαι τις νύχτες και δεν μπορώ να κοιμηθώ. Λίγο ακόμα... Στο μέρος αυτό, οι ασθενείς ατενίζουν νωχελικά το θανατό τους, ασχολούνται άκεφα με τις φροντίδα του σώματός τους και απολαμβάνουν την ελάχιστη προσοχή που τους δίνεται... Λίγες νοσηλεύτριες προσπαθούν να είναι πανταχού παρούσες. Κανένας γιατρός, είναι όλοι κλεισμένοι στα εξεταστήρια των επειγόντων και βοηθούν έκτακτα περιστατικά. Δεν μιλάμε μεταξύ μας. Μερικές φορές η σιωπή είναι ευλογία.  Να μοιραστώ την αγωνία μαζί της ή να μην πω τίποτα; Άλλη μια φορά το αντιμετωπίζω μόνη.…

ΝΤΡΟΠΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΥΓΕΙΑΣ- Shame at Greece for their policy on health care

Στην Ελλάδα παίρνουμε τα πιο ακριβά φάρμακα στην Ευρώπη. Γενετικά τροποποιημένα ανάλογα ινσουλίνης  Σιγά σιγά εξαφανίστηκαν οι (πιο οικονομικές) ανθρώπινες ινσουλίνες και η εταιρία (χάνοντας το μερίδιο της αγοράς και χάνοντας και τα κέρδη, προφανώς) αποφάσισε να αποσύρει τα προιόντα της από την αγορά τον Απρίλη του 2010. Προφανώς, μετά από την "κατακραυγή της κοινής γνώμης σε Ελλάδα και εξωτερικό" (λέγε με ανταλλαγή επιστολών από Έλληνες γονείς διαβητικών και CEO's της συγκεκριμένης δανέζικης εταιρίας)  και παρέμβαση του υπουργού Υγείας για το "κοινό καλό", δήθεν, η εταιρία ανακάλεσε την απόσυρση.
Το ίδιο συνέβη και με ελβετική εταιρία που αποφάσισε να μην διαθέτει σε φαρμακεία νοσοκομείων-κλινικές αντικαρκινικών και φαρμακαποθήκες (δηλαδή πουθενά στην αγορά διαθέσιμο) αντικαρκινικό φάρμακο για τον καρκίνο του μαστού, το Φεβρουάριο-Μάρτιο του 2011. Όταν πήγαν ασθενείς για την προγραμματισμένη χημειοθεραπεία τους, τα νοσοκομεία τους απάντησαν ότι στο φάρμακο υπάρ…