Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Ελευθερία είναι το δικαίωμα της ψυχής να αναπνέει

Όσο δύσκολο κι αν είναι να ορίσουμε την ελευθερία σε μια εποχή ελευθεριάζουσας ηθικής και κοινωνικής κριτικής που εξευτελίζει τα πάντα, πρέπει να έρθουμε ξανά σε επαφή με την ανάγκη μας να σκεπτόμαστε και να πράττουμε ελεύθερα, προκειμένου να υπερασπιστούμε την ιδιότητά μας ως άνθρωποι.
Είναι αλήθεια ότι όλα όσα βλέπουμε γύρω μας, κάνουν τους σκληρούς ακόμα πιο αμοραλιστές και τους ευαίσθητους απερίγραπτα απελπισμένους. Φαίνεται ότι το μέλλον του κόσμου δεν αφορά πια την ελπίδα για το καλύτερο αλλά την διαρκή αγωνία για το επόμενο συνταρακτικό γεγονός, που θα μας αφήσει άφωνους και κατάπληκτους, παθητικούς δέκτες μιας πραγματικότητας που αδυνατούμε να την αντιμετωπίσουμε, πόσο μάλλον να την αλλάξουμε.
Πόσες ευκαιρίες έχουμε να μένουμε ψυχικά υγιείς και ισορροπημένοι μέσα σε έναν ζοφερό κόσμο που καταρρέει; Πως μπορούμε να υπάρχουμε ζωντανοί και να συνεχίζουμε τις ζωές μας, αδιάφοροι και κυνικοί, όταν γύρω μας ο θάνατος των συνανθρώπων μας και ο εξευτελισμός της προσωπικότητας, της αξιοπρέπειας, του ανδρισμού, της θηλυκότητας, των δικαιωμάτων των παιδιών αποτελεί κανόνα  και την προσφιλή τακτική των ΜΜΕ και δεν διεγείρει κανένα συναίσθημα αλληλεγγύης και οργής; Και πόσο είμαστε τελικά ελευθεροι να ζήσουμε μια ζωή χωρίς ουσιαστικό νόημα, πόσο ελεύθεροι είμαστε να την αλλάξουμε αν δεν μας ικανοποιεί; Και πόσο ελεύθεροι είμαστε να ζήσουμε μια εναλλακτική πραγματικότητα, προστατευμένοι από τα αληθινά, υπαρκτά προβλήματα, καθησυχάζοντας τους φόβους μας και κλείνοντας τα αυτιά μας στα κουδουνάκια του κινδύνου που ηχούν από παντού: από την διαλυμένη κοινωνία, την τελματώδη πολιτική κατάσταση, τις διαταραγμένες, επιφανειακές, δύσκολες, ανθρώπινες σχέσεις.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΙΝΣΟΥΛΙΝΗ-αίτια και συμπτώματα- Insulin resistance syndrome

(Από http://emedicine.medscape.com/article/122501-overview)(Μετάφραση: Λένα Ζαφειρίου)
Η αντίσταση στην ινσουλίνη είναι μια κατάσταση, στην οποία μια συγκεκριμένη ποσότητα ινσουλίνης παράγει  βιολογικό αποτέλεσμα μικρότερο από το αναμενόμενο. Η αντίσταση στην ινσουλίνη έχει επίσης αυθαίρετα οριστεί ως απαίτηση για περισσότερες από 200 μονάδες ινσουλίνης καθημερινά για να επιτευχθεί γλυκαιμικός έλεγχος και για να προληφθεί η κετοξέωση. Τα σύνδρομα της αντίστασης στην ινσουλίνη αποτελούν στην  πραγματικότητα ένα ευρύ κλινικό φάσμα, που περιλαμβάνει ·την παχυσαρκία, ·την ανοχή στην γλυκόζη, ·τον διαβήτη ·το μεταβολικό σύνδρομο, ·μια ακραία κατάσταση αντίστασης στην ινσουλίνη. Πολλές από αυτές τις διαταραχές συνδέονται με ποικίλες ενδοκρινικές, μεταβολικές και γενετικές ασθένειες. Αυτά τα σύνδρομα μπορεί επίσης να συνδέονται με ανοσολογικές ασθένειες, και μπορεί να παρουσιάζουν διακριτά φαινοτυπικά χαρακτηριστικά. Το μεταβολικό σύνδρομο- μια κατάσταση αντίστασης στην ινσουλίνης που είναι επί…

Τι είναι ο αυτισμός;

15 πράγματα που θα έπρεπε να ξέρει ένας γονέας αυτιστικού παιδιού.
Η Perla Messina είναι η πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Ενηλίκων Αυτιστικών και ΥΛΑ (Υψηλής Λειτουργικότητας Αυτισμού). Με σπουδές στην Ψυχολογία, μιλάει έξι γλώσσες, μοιράζει το χρόνο της ανάμεσα στην Αθήνα και το Αμστερνταμ και είναι η πλέον κατάλληλη να μιλήσει για τον αυτισμό. Τα άρθρα της είναι πάντα κατατοπιστικά και εξαιρετικά διατυπωμένα. Πάντα πλούσια σε πληροφορίες, δίνουν μια διαυγή εικόνα του αυτισμού και μας ενημερώνουν με κατάλληλο και αξιόπιστο τρόπο. Η Perla, με τον κριτικό τρόπο σκέψης της, αίρει τις παρανοήσεις και αναδεικνύει αποτυχημένες εκπαιδευτικές παρεμβάσεις που κάνουν ουσιαστικά κακό, στο αυτιστικό παιδί. Παράδειγμα είναι η ίδια της η ζωή. Διαβάστε το εξαιρετικό άρθρο στο newsitamea.gr και στο προφίλ της στο Facebook

"15 πράγματα που θα έπρεπε να ξέρει ένας γονέας που υποπτεύεται ή ξέρει ότι το παιδί του είναι αυτιστικό.
1) Τα πρώτα χρόνια της ζωής του είναι πολύ βασικά. Είναι προτιμότερο να …

Το να είσαι διαβητική, τον καιρό της κρίσης (γράφει η Σάρρα)

Σήμερα φιλοξενώ ως guest post, τα λόγια της φίλης Σάρρας, που είναι διαβητική, blogger και ραδιοφωνική παραγωγός, από την κοινότητα DIABETES@GREECE. Η φωνή της ακούγεται δυνατή, ενώ το κειμενό της τα λέει όλα. Διαβάστε το. Από τη Σάρρα:
"Δέχτηκα πρόσφατα μια ερώτηση. Λογική κι αναμενόμενη. Αν ακόμα λέγεσαι και θεωρείσαι άνθρωπος. "-Έχεις ταλαιπωρηθεί από το σύστημα υγείας όσο έχουμε κρίση, ως διαβητική; - Εννοείται ότι έχω ταλαιπωρηθει.. Διαρκώς. -Πώς;"
Και κάπου εδώ, ξεκινάει ο μεγάλος κυκεώνας, η ιστορία της ζωής μου (τουλάχιστον, ένα αναγκαία σημαντικό κομμάτι της), η μέρα της μαρμότας. Η οποία μέρα της μαρμότας έγινε ακόμα πιο επαναλαμβανόμενη – πολλές ημέρες μαρμότας μέσα σε μία κ μόνο ημέρα της μαρμότας – από τότε που ξεκίνησε να εκδηλώνεται η κρίση στη χώρα μας.
Πρέπει να ήταν τέλη του 2006 – αρχές 2007 όταν τα πρώτα κύματα από το τσουνάμι της κρίσης άρχισαν να επηρεάζουν τους πρώτους πληθυσμούς, με επόμενο σταθμό, κι επίσημο πια, το έτος 2009. Με τη βούλα, που λέμε, ε…