Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Λίγο ακόμα...

Ψάχνοντας μες στους ατελείωτους διαδρόμους για να βρω γιατρό... Αναζητώντας τη χαμένη αξιοπρέπεια του ασθενή στην Ελλάδα. Αυτή τη φορά δεν ήμουν εγώ. Συνόδευα άλλον, που είναι πολύ οικείος, πολύ σημαντικός, πολύ μοναδικός για να τον χάσω... και η αγωνία δεν ήταν για μένα, ήταν για να τα βγάλω πέρα. Με τον πόνο του σώματος και το παράπονο της ψυχής...
Θα μπορούσε να μην είναι κανείς εκεί, ίσως να την έβρισκα όταν θα γύριζα σπίτι. Σε μια κατάσταση που, σκέπτομαι τις νύχτες και δεν μπορώ να κοιμηθώ. Λίγο ακόμα...
Στο μέρος αυτό, οι ασθενείς ατενίζουν νωχελικά το θανατό τους, ασχολούνται άκεφα με τις φροντίδα του σώματός τους και απολαμβάνουν την ελάχιστη προσοχή που τους δίνεται... Λίγες νοσηλεύτριες προσπαθούν να είναι πανταχού παρούσες. Κανένας γιατρός, είναι όλοι κλεισμένοι στα εξεταστήρια των επειγόντων και βοηθούν έκτακτα περιστατικά. Δεν μιλάμε μεταξύ μας. Μερικές φορές η σιωπή είναι ευλογία. 
Να μοιραστώ την αγωνία μαζί της ή να μην πω τίποτα; Άλλη μια φορά το αντιμετωπίζω μόνη. Θυμώνω, φωνάζω μέσα μου, αλλά δεν μιλάω, γιατί χρειάζεται περίθαλψη. Κι υποστήριξη. Κι αποδοχή. Κι αγάπη, εκ των ων ουκ άνευ, αν και πρέπει να νιώσεις, για να έχεις να δώσεις. Ας είναι. Αυτό το απόγευμα είναι ολόδικό της. Της το χαρίζω... 'Ενιωσε, άραγε, και για μια στιγμή ότι δεν την πρόσεξα, ότι την αγνόησα; Τα μάτια της είναι κλειστά. Δεν το σκέπτομαι καθόλου. Πολλά χρόνια τώρα μετράω σταυρούς, τέσσερις, δεν θα φύγει έτσι άδοξα, δεν θα το αφήσω να γίνει στο τυχαίο.Δεν θα ξανανιώσει πόνο. όσο είμαι εγώ εδώ, όσο εξαρτάται από μένα. Να βγούμε από δω μέσα, και τι στον κόσμο. Δεν έχω κάτι χειροπιαστό να της προσφέρω, εκτός από συναίσθημα. Λίγο ακόμα...
Επιτέλους, ήρθε η σειρά της. Εγώ απ'εξω, μουρμουρίζω σαν να προσεύχομαι. Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ. Αγωνία και απελπισία  δεν μ'αφήνουν να ζητήσω τίποτα. Είμαι έτοιμη να υποσχεθώ, λοιπόν. Ότι όλα θα φτιάξουν, ότι το καλοκαίρι θα περάσει, ότι οι εξάρσεις των ανθρώπων είναι παροδικές, ότι οφείλονται μόνο στην πίεση και το άγχος...Όλα αυτά, τα πιστεύω δεν τα πιστεύω αποτελούν λόγια παρηγοριάς. Λίγο ακόμα...
Ο γιατρός θα την αφήσει να φύγει, μπορεί να γιατρέψει το σώμα αλλά δεν μπορεί να επουλώσει την ψυχή. Το δέχομαι και χαμογελάω. Θέλω να τα ανατρέψω όλα κι όμως για χάρη της, κάνω πίσω. Υπάρχει άλλη ώρα, για να διεκδικήσω δικαιώματα, τώρα προστατεύω. Την παίρνω αγκαλιά και φεύγουμε από αυτό το μέρος, πεντακάθαρο και γυαλιστερό, όμως μου φαίνεται πως αιωρούνται ψυχές από τα παράθυρα. Λίγο ακόμα...πιο μακριά.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΙΝΣΟΥΛΙΝΗ-αίτια και συμπτώματα- Insulin resistance syndrome

(Από http://emedicine.medscape.com/article/122501-overview)(Μετάφραση: Λένα Ζαφειρίου)
Η αντίσταση στην ινσουλίνη είναι μια κατάσταση, στην οποία μια συγκεκριμένη ποσότητα ινσουλίνης παράγει  βιολογικό αποτέλεσμα μικρότερο από το αναμενόμενο. Η αντίσταση στην ινσουλίνη έχει επίσης αυθαίρετα οριστεί ως απαίτηση για περισσότερες από 200 μονάδες ινσουλίνης καθημερινά για να επιτευχθεί γλυκαιμικός έλεγχος και για να προληφθεί η κετοξέωση. Τα σύνδρομα της αντίστασης στην ινσουλίνη αποτελούν στην  πραγματικότητα ένα ευρύ κλινικό φάσμα, που περιλαμβάνει ·την παχυσαρκία, ·την ανοχή στην γλυκόζη, ·τον διαβήτη ·το μεταβολικό σύνδρομο, ·μια ακραία κατάσταση αντίστασης στην ινσουλίνη. Πολλές από αυτές τις διαταραχές συνδέονται με ποικίλες ενδοκρινικές, μεταβολικές και γενετικές ασθένειες. Αυτά τα σύνδρομα μπορεί επίσης να συνδέονται με ανοσολογικές ασθένειες, και μπορεί να παρουσιάζουν διακριτά φαινοτυπικά χαρακτηριστικά. Το μεταβολικό σύνδρομο- μια κατάσταση αντίστασης στην ινσουλίνης που είναι επί…

Τι είναι ο αυτισμός;

15 πράγματα που θα έπρεπε να ξέρει ένας γονέας αυτιστικού παιδιού.
Η Perla Messina είναι η πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Ενηλίκων Αυτιστικών και ΥΛΑ (Υψηλής Λειτουργικότητας Αυτισμού). Με σπουδές στην Ψυχολογία, μιλάει έξι γλώσσες, μοιράζει το χρόνο της ανάμεσα στην Αθήνα και το Αμστερνταμ και είναι η πλέον κατάλληλη να μιλήσει για τον αυτισμό. Τα άρθρα της είναι πάντα κατατοπιστικά και εξαιρετικά διατυπωμένα. Πάντα πλούσια σε πληροφορίες, δίνουν μια διαυγή εικόνα του αυτισμού και μας ενημερώνουν με κατάλληλο και αξιόπιστο τρόπο. Η Perla, με τον κριτικό τρόπο σκέψης της, αίρει τις παρανοήσεις και αναδεικνύει αποτυχημένες εκπαιδευτικές παρεμβάσεις που κάνουν ουσιαστικά κακό, στο αυτιστικό παιδί. Παράδειγμα είναι η ίδια της η ζωή. Διαβάστε το εξαιρετικό άρθρο στο newsitamea.gr και στο προφίλ της στο Facebook

"15 πράγματα που θα έπρεπε να ξέρει ένας γονέας που υποπτεύεται ή ξέρει ότι το παιδί του είναι αυτιστικό.
1) Τα πρώτα χρόνια της ζωής του είναι πολύ βασικά. Είναι προτιμότερο να …

Το να είσαι διαβητική, τον καιρό της κρίσης (γράφει η Σάρρα)

Σήμερα φιλοξενώ ως guest post, τα λόγια της φίλης Σάρρας, που είναι διαβητική, blogger και ραδιοφωνική παραγωγός, από την κοινότητα DIABETES@GREECE. Η φωνή της ακούγεται δυνατή, ενώ το κειμενό της τα λέει όλα. Διαβάστε το. Από τη Σάρρα:
"Δέχτηκα πρόσφατα μια ερώτηση. Λογική κι αναμενόμενη. Αν ακόμα λέγεσαι και θεωρείσαι άνθρωπος. "-Έχεις ταλαιπωρηθεί από το σύστημα υγείας όσο έχουμε κρίση, ως διαβητική; - Εννοείται ότι έχω ταλαιπωρηθει.. Διαρκώς. -Πώς;"
Και κάπου εδώ, ξεκινάει ο μεγάλος κυκεώνας, η ιστορία της ζωής μου (τουλάχιστον, ένα αναγκαία σημαντικό κομμάτι της), η μέρα της μαρμότας. Η οποία μέρα της μαρμότας έγινε ακόμα πιο επαναλαμβανόμενη – πολλές ημέρες μαρμότας μέσα σε μία κ μόνο ημέρα της μαρμότας – από τότε που ξεκίνησε να εκδηλώνεται η κρίση στη χώρα μας.
Πρέπει να ήταν τέλη του 2006 – αρχές 2007 όταν τα πρώτα κύματα από το τσουνάμι της κρίσης άρχισαν να επηρεάζουν τους πρώτους πληθυσμούς, με επόμενο σταθμό, κι επίσημο πια, το έτος 2009. Με τη βούλα, που λέμε, ε…